கவிதை அல்ல கதை, கதை அல்ல நிசம்

நிசமா தான் சொல்றியா
ஆமாம், எத்தனை தடவை இதையே கேப்ப,
என்னால நம்ப முடியல
ஏன் என்னைய லவ் பன்ற,
உன்னோட இருக்கும் போது நான் சந்தோசமா இருக்கேன்,
சிரிச்சுக்கிட்டே இருக்கேன்,
இது போதாதா, உன்னைய லவ் பண்ண!
என்னக்கு என்னோவோ சந்தேகமா இருக்கு
'போடா லூசு'
இப்போ நம்பிட்டேன்
என்னைய நீ லவ் பண்றத.

இப்படித்தான் ஆரம்பித்தது
நம் இருவருக்கும் இடையேயான 'காதல்'
எல்லாவற்றிலும் நமக்கு அவசரம்,
திருமணத்திற்கு நாள் பார்த்தோம்
அதற்கு முன் கனிமூனிற்கு நாள் குறித்தோம்
அதற்குமுன் பிள்ளைகலுக்கு பேர் வைத்தோம்
ஆனால் விவாகரத்தும் செய்து விட்டோம்
நாம் திருமணம் செய்து இருக்கலாம்

சண்டை சச்சரவுகளோடு நாமும் இரண்டு
குழந்தை பெற்றிருக்கலாம்
ஆனாலும் நமக்கிடையே ஒன்று
ஓடி இருக்கும்
அது தான்
காதல் என்ற ஜீவ நதி

முதல் நாளில் நீ சிரித்தாய்
நானும் சிரித்தேன்.
நாம் சிரித்தோம்
நம்மை பார்த்து சிலர்
சிரித்தார்
கடைசியில்
நமக்கிடையே
'புத்தர் சிரித்தார்'

மழை பெய்யும் நாளில் எல்லாம்
உன் விரல்கள் என்னோடு சேர்த்திருக்க
ஒதுங்கி இருப்போம்.
இன்றும் மழை பெய்கிறது
எங்கிருக்கிறாய் நீ