சுங்கம் - 2

பள்ளியில் படித்த பருவத்தில் இருந்து கல்லூரி முடிக்கும் வரை நிறைய கட்டுரைப் போட்டிகளிலும் பேச்சுப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டு நாட்டின் முன்னேற்றம் பற்றிப் பேசிய ஒருவனுக்கு லஞ்சம் கொடுப்பதே ஒரு வேலையாகக் கொடுத்தால் என்ன செய்வான். முதலில் இந்த வேலை பிடிக்காமல் போனதற்கு இதுவே முக்கியக் காரணம். லஞ்சம் என்பது ஒரு சட்ட விரோதம் என்பதை மறந்து ஒவ்வொரு கஸ்டம்ஸ்  அலுவலரும் அவரின் தகுதிக்கேற்ப அவரின் மேஜை டிராயரில் பணம் வைத்திருப்பார்கள். முகவர்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே சென்று ட்ராயரை திறந்து பணத்தை போட வேண்டும். என்னதான் 'ஆன்லைன் பைலிங்' என முன்னேறினாலும் ‘சுக்கான்’ இவர்களின் கைகளில் தான் இருக்கின்றது. உங்களுக்குத் தெரியுமா? அரசு பல்வேறு நலப் பணிகளுக்காக பணம் ஒதுக்கீடு செய்யும் போதே இருபது சதவிகிதம் கமிஷன் என்று வைத்து திட்டமிடுவது. உதாரணமாக ஒரு பாலம் கட்டுவதற்கு ஆகும் தொகை இருநூறு கோடி என்றால் இருநூற்றி இருபது கோடிக்கு திட்டமிடுவார்கள். அதைப் போலவே சாப்ட்வேர் தயாரிக்கும் போதே ஒவ்வொரு அலுவலரும் தங்களைத் தேடி முகவர்கள் வருமாறே தயாரித்திருக்கிறார்கள்.

தொண்ணூற்று ஐந்து சதவிகிதம் அலுவலர்கள் லஞ்சம் வாங்குகின்றார்கள். சுங்க முகவர்களைப் பொறுத்தவரை பணம் வாங்கிக் கொண்டு வேலை செய்பவர்கள் ‘நல்ல ஆபீசர்கள்’. ஆபீசர்கலீல் பல பேர் பணமும் வாங்கிக் கொண்டு முகவர்களை மரியாதை இல்லாமல் பேசுபவர்கள்.

தினந்தோறும் கஸ்டம்ஸ் செல்லும் ‘கஸ்டம்ஸ் கிளார்க்’ என்று அழைக்கப் படும் பையன்களுக்கு தனியான ‘உடல் மொழி’ இருக்கும். அப்ரைசர் என்று அழைக்கப்படும் மதிப்பீட்டாளர்க்கு முன் குனிந்து கை கட்டி, இலேசாக வாயைப் பொத்தி மூச்சுக்கு முன்னூறு ‘சார்’ போடுவார்கள். அப்ரைசர்களை வேறு எங்காவது பார்த்தால் கூட ரயில்வே ஸ்டேஷன், தியேட்டர் இது போன்ற இடங்களில் பார்த்தால் கூட சாதாரண மனிதர்களாகப் பார்க்காமல் 'அப்ரைசர்' ஆகவே பார்த்து ஒரு ராயல் சல்யூட் வைப்பார்கள். சார் வர்றார் வழி விடுங்க.. சார் வர்றார் வழி விடுங்க’ என்று கத்தும் சில அல்லக்கைகளும் இதில் உண்டு. கஸ்டம்ஸ் ஆபீசர்களுக்கு  தட்கல் டிக்கெட் புக் செயவதற்கு, வேறு பல சொந்த வேலைகளுக்கு மற்றும் அவர்களுக்கு வரும் அல்லது  வர வேண்டிய லஞ்சப் பணத்தை வைத்துக் கொள்வதற்கு என முகவர்களில் ஒருவரை தேர்வு செய்து வைத்திருப்பார்கள். இந்த மாதிரி ‘மாமா’ வேலை செய்யும் முகவர்களில் சில பேர் இதனை முழு நேர வேலையாகவே செய்வதுண்டு. ஒரு சிலர் பகுதி நேரமாக.  

கஸ்டம்சில் லஞ்சம், பொருட்களை மதிப்பீடு செய்வதில் ஆரம்பிக்கின்றது. அப்ரைசர் நாம் சமர்ப்பித்திருக்கும் விலையை சரி என்று அமோதித்து வரி கட்டுவதற்காக சிஸ்டத்தில் ரிலீஸ் செய்ய வேண்டும். நாம் என்ன தான் தகுந்த ஆதாரங்களோடு பேசினாலும் அப்ரைசரின் மூடு பார்த்தே பேச வேண்டும். ஏனென்றால் இப்போ முடியாது ரெண்டு நாள் கழிச்சு வா’ என்று சொல்லி விடும் அபாயமும் அந்த அளவு அதிகாரமும் அவரிடம் உண்டு. ஒரு விலையை சரி என்று சொல்லவும், அதே விலையை-  இல்லை குறைவாக இருக்கின்றது எனச் சொல்லவும் அவர்களிடம் ஆதாரங்கள் உண்டு. இதனைத் தீர்மானிப்பது முகவர்கள் கொடுக்கும் லஞ்சம் மற்றும் சில விஷயங்கள்.      

GROUP FOUR தேர்வு எழுதி கஸ்டம்ஸ் கடை நிலை எழுத்தர் பதவிக்கு வரும் ஒருவர் படிப் படியாக தகுதி நிலை உயர்த்தப்பட்டு அப்ரைசர் ஆக வருகின்றார்கள். சிலர் நேரடியாக இந்தப் பதவிக்கு வருவதும் உண்டு.   சரி.. இவர்கள் ஏன் கஸ்டம்ஸ் முகவர்களை மதிக்காமல் நடக்க வேண்டும். இதற்கான காரணங்கள் என எனக்குத் தோன்றுவது இரண்டு முக்கிய காரணங்கள்.

எங்கள் ஊரில் பத்தாவது படிப்பதற்குள் பெயில் ஆகி படிப்பு வரவில்லை என்றால் அவர்கள் முன் இரண்டு சாய்ஸ்கள் இருந்தன. ஒன்று ஊரில் மாடு மேய்ப்பது அல்லது கஸ்டம்ஸ் கிளார்க் ஆக சென்னைக்கு வேலைக்கு வருவது. மாடு மேய்ப்பதை விட இந்த வேலை செய்வதில் கஷ்டம் இல்லாததாலும் நல்ல வருமானம் வருவதாலும் இந்த வேலைக்கு நிறைய பேர் வந்தனர். ( நான் இரண்டு வருடம் மாடு மேய்த்தது இந்த நேரத்தில் ஞாபகம் வருகின்றது!) இப்படி கிளார்க் ஆக வேலை செய்து படிப் படியாக உயர்ந்த பல படிக்காதவர்கள் தான் இப்போதும் நிறைய கம்பெனிகளை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இப்போதும் சில ஓனர்கள் ‘அப்ரைசர்களிடம்’ கெஞ்சுவதையும், ‘சார், பாத்து மனசு வச்சா செய்யலாம்’ என்று கொஞ்சுவதையும் சாதாரணமாகப் பார்க்கலாம். இவர்கள் கஸ்டம்ஸ் அலுவர்களுக்காக – அவர்கள் செய்யும் சலுகைகளுக்காக அவர்களுக்கு குட்டி, புட்டி எனக் கவனிப்பார்கள். இப்போதும் சில ஓனர்கள் வரும் போது அப்ரைசர் கடைவாய் பல் தெரியும் வரை சிரித்து வாங்க சார் என்று வரவேற்றால் அந்த அளவு அவருக்கு ‘அரேஞ்’ செய்திருக்கிறார் என்று அர்த்தம். இப்படி சப்ஜெக்ட் அறிவு எதுவும் இல்லாமல், என்ன கேக்குறார், பார்த்து பேசு.. என்று சொல்லி இந்த வரையறைக்குள் முடித்து விடு என்று சொல்லும் ஓனர்கள் அதிகம்.

இந்த மாதிரி ஆட்களுக்கு எப்படி மரியாதையை இருக்கும்? எல்லோரையும் அப்படியே பார்க்கின்றார்கள். அவர்களிடம் வாதம் செய்வதை அவர்கள் விரும்புவதில்லை. சார் பாத்து மனசு வச்சா முடியும்.. என்பதை எங்களிடமும் எதிர் பார்க்கிறார்கள்.

இன்னொன்று. கஸ்டம்ஸ் ஆக்ட் 1962. THE CUSTOMS ACT 1962 என்பது கஸ்டம்ஸின் வேதப் புத்தகம். நேரம் இருக்கும் போது முடிந்தால் படித்துப் பாருங்கள். இதில் சொல்லப் பட்டிருக்கும்  விதிகள் அவர்களுக்கு சாதகமாக இருகின்றது.  முக்கால் வாசி இடங்களில் ‘ IF SATISFIED BY THE PROPER OFFICER’ என்று இருப்பது. கஸ்டம்ஸ் அதிகாரி திருப்தி அடையும் பட்சத்தில்.. என்று வருவதால் அவர்கள் இஷ்டம் போல் ஆடுகிறார்கள். அவர்களை திருப்தி படுத்த முகவர்கள் படாதபாடு படுகின்றார்கள். 

எடுத்துக் காட்டாக,

SECTION 22. Abatement of duty on damaged or deteriorated goods. – (1) Where it is shown to the satisfaction of the Assistant Commissioner of Customs or Deputy Commissioner of Customs -

சிரித்தபடி வேலை செய்யும் எந்த அதிகாரியையும் நீங்கள் பார்த்து விட முடியாது. கோபமும், ஆற்றாமையும் கஸ்டம் ஹவுஸ் முழுவதும் நிரம்பி வழிகிறது.

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு ஓனர் பார்ட்டிக்குச் செல்லும் போது தனது அழகான மனைவியையும் அழைத்துச் செல்வார். யாரிடம் காரியம் ஆக வேண்டுமோ அவரிடம் அறிமுகப்படுத்துவார். போதும்... இதற்கு மேல் சொல்ல வேண்டியதில்லை. இப்போது சிங்கப்பூரில் செட்டில் ஆகி விட்டார்.

நான் கஸ்டம்ஸ் கிளார்க் ஆக இருந்த போது பத்மினி மேடம் என்று ஒரு எக்ஸாமினேசன் ஆபீசர் இருந்தார். மேடம் என நாங்கள் கூப்பிட மாட்டோம். ஆனால் அவரே ‘என்னையா, மேடத்த கவனிக்காம போற’ என்று சொல்வார். எங்களை பொறுத்தவரை அவர் ஒரு ‘நல்ல ஆபீசர்’.

என்ன பொருள் செக் செய்தாலும் ‘மேடத்துக்கு ஒன்னு’ சாம்பிள் குடுய்யா என்பார். எங்களுக்கும் வேலை ஆக வேண்டும் என்பதால் அவர் கேட்குமுன்னே ஒரு சேலையோ சுடிதாரோ வந்தால், ‘இந்தாங்க அம்மா’ என்று கொடுத்து விடுவோம். டி-ஷர்ட் அல்லது ஷர்ட் இருந்தால் இரண்டு அல்லது மூன்றை எடுத்துக் கொடுத்து ‘ஒங்களுக்கு ஒன்னு’, மீதி ரெண்டு வெளிய வந்து எங்ககிட்ட கொடுங்க என்று கொடுத்து வைப்போம். செக்யூரிட்டி செக்கிங் அவர்களுக்கு மட்டும் கிடையாது.

இப்படியான ஒரு நாளில் ஒரு பில்லுக்கு ரிப்போர்ட் கேட்கும் போது 'மேடத்துக்கு எங்கயா' என்று கேட்டார்கள்.

அம்மா , இது ஒங்களுக்கு தேவைப்படாது.. ரிப்போர்ட் குடுங்க, என்ன எதுன்னு பாக்காமயே கேக்குறது’ என்று சொன்னோம். யோவ்.. பாத்துட்டு தான்யா கேக்குறேன் ரெண்டு பாக்கெட் எடுத்துட்டு வா என்று சொன்னார்கள். முடியாதும்மா... இந்த வயசுல போய்.. போங்கம்மா அங்கங்கே பெட்ரோல் பங்கல ப்ரீயா குடுக்குறாங்க, வாங்கிக்கிங்க என்று சொன்னோம்.  எனக்கு இல்லைய்யா, ஏம் பொண்ணுக்கு என்று சொன்னார்கள் . ‘என்னமோ பண்ணித் தொலைங்க’ என்று ரெண்டு பாக்கெட் எடுத்துக் கொடுத்தோம்.

சனிக்கிழமை பீர் குடிப்பதற்கு பணம் இல்லை என்றால் அன்றைய ‘ஸ்பான்சர்’ பத்மினி அம்மா தான். பாத்து குடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு போங்கய்யா என்று அட்வைஸ் பண்ணி அனுப்புவார்கள்.

சாந்த குமாரி என்று ஒரு மேடம் இருந்தார்கள். காலையில் ஒன்பதரைக்கெல்லாம் வேலைக்கு வந்து விடுவார்கள். ஒரு பைசா லஞ்சம் வாங்கியது இல்லை. லஞ்சம் வாங்காத ஆபீசர் என்றால் நெருங்கவே அஞ்சும் அளவிற்கு சிடு மூஞ்சியாக இருந்தவர்களில் பிரென்ட்லியாக இருந்தவர். தெரியாத விசயங்களை பொறுமையாக சொல்லிக் கொடுத்தவர்.

எப்போதும் சரக்கு அடித்துக் கொண்டு இருந்த ஒரு ‘அப்ரைசர்’ மிகச் சரியாக வேலை செய்வார். ஒய்வு நேரங்களில் பாரதியார் கவிதை படித்துக் கொண்டிருப்பார்.

ஒரு அப்ரைசர் எப்போது சென்றாலும் ஒரு குரள் சொல்லு என்று கேட்டு சரியாக சொல்பவர்களுக்கு பணமும் கொடுப்பார்.

ஒரு லேடி ‘அப்ரைசரின்’ போன் நம்பர் பெரும்பாலான முகவர்களிடம் இருக்கும். அவரின் பேக்கேஜ் இரண்டாயிரம் ரூபாய். பல்லாவரத்தில் ‘எல்லாமும்’ அவரின் வீட்டிலேயே.

இன்னமும் சொல்ல நிறைய இருக்கின்றன. ஆனால் இந்தப் பதிவின் நோக்கம் அவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை அலசுவது அல்ல. சாக்கடையை கிளற கிளற நாற்றத்தை தவிர என்ன வரும்.

மொத்தத்தில் சுங்க வரித்துறை தூர் வார வேண்டிய, ஊழலும் அதிகார அகந்தையும் ‘வீசும்’ துறை. யார் இந்தப் பூனைகளுக்கு மணி கட்டப் போகிறார்களோ? கடைசியாக முடிக்கும் முன் இதோ கால் டாக்ஸி டிரைவராக வேலை செய்யும் ஒரு இளைஞனின் வாக்குமூலம்.

I visiting Customs House, chennai everyday, working as a driver on a contract basis. I shocked to see officers carrying so much money evryday which nobody can imagine. Some officers in posts called GROUP carry more than 50000 everyday for which they have employed some agents for collection. These agents get 10% and in the evening handover this money in bundles to officers sometimes inside Custom House at 6-6.30 PM rt sometimes near Beach station.

There is no control over some officers who talk ruffly and are silent killers of our country. Some CHA also ganging up with some officers. I can tell this is true as I have taken such officers in my car and some of these officers visit some wrong places where sex is going on. I know one officer who is Doctor working in this Customs House going there many times. his name Ajeeth and he has lots of wrong money.

I want that such officers should be booked for corrupting. Persons like me struggle hard for 2 time meals and get just 8000 rupees salary, working for more than 12 hours in a day sometime , paying high rent and food cost but these officers think they have licence to take more than 50000 or 60000 every day without any investment. I don't know where is rules in this country. Poor people are dying but corruption people enjoying.